1371: Archief van de Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters

Algemene kenmerken

Toegangsnummer:

1371

Periode:

1951 - 1993

Inleiding

Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters

De Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters werd in 1952 opgericht en kwam voort uit een landelijke actie voor financiële hulp aan oud-verpleegsters. Deze actie kwam op gang door een aantal publicaties in de pers over de vaak zorgelijke omstandigheden waarin veel oud-verpleegsters leefden. Voor oud-verpleegsters was er geen pensioenvoorziening en de AOW bestond nog niet, zij waren afhankelijk van hulp van familie, kerk of armenwet. Het Erefonds voorzag in financiële hulp aan deze groep oud-verpleegsters. Uiteindelijk zou pas in 1984 een pensioenregeling worden getroffen voor zelfstandig wonende oud-verpleegsters. Het Erefonds gaf hierna alleen nog financiële ondersteuning aan de groep oud-verpleegsters in verzorgings- of verpleegtehuizen dit op advies van oud verpleegkundigen (de zgn. huisbezoeksters) die de oud-verpleegsters regelmatig bezochten. Doordat de sociale voorzieningen sterk verbeterd waren besloot de Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters in 1991 haar doelstellingen te verbreden en een nieuwe naam te kiezen: Stichting Fonds voor Verpleegkundigen. Hierdoor kon materiële hulp geboden worden aan verpleegkundigen en ziekenverzorgenden met een WAO- of een daarmee vergelijkbare uitkering.

Stichting Werkcomité

Als snel na de oprichting van de Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters namen de werkzaamheden toe en werd de fondsenwerving in 1953 ondergebracht in de daartoe opgerichte ‘Stichting Werkcomité ten behoeve van het Erefonds voor Oud-Verpleegsters’. Deze stichting zorgde voor inkomsten door middel van verkoop van lepeltjes en pakjes pleisters, wierf contribuanten en donateurs, zamelde geld in en droeg dit af aan het Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters.

Stichting Rust- en Vacantiehuis van de Nederlandsche Bond voor Ziekenverpleging, vanaf 1987 genoemd Stichting Steun Verpleegkundigen ‘Buitenrust’

De stichting werd in 1955 opgericht en had een bredere doelstelling dan de Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters. Deze stichting beperkte zich niet alleen tot steun aan oud-verpleegsters maar aan alle (leerling) verpleegkundigen al dan niet als zodanig werkzaam. Een van de mogelijkheden tot steunverlening kon onder andere verleend worden door middel van een verblijf in een rusthuis of een vakantieverblijf al dan niet in eigendom van de stichting. Daartoe exploiteerde de stichting geruime tijd een eigen rust- en vakantiehuis ‘Buitenrust’. Na de sluiting en verkoop van dit vakantiehuis beperkte de Stichting haar activiteiten tot het financieel ondersteunen van de Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters. In 1986 werd besloten de stichting zelfstandig te laten voortbestaan onder de naam ‘Stichting Steun verpleegkundigen Buitenrust’. Het dagelijks bestuur van de Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters fungeerde tevens als bestuur van ‘Buitenrust’. In 1991 ging de stichting op in de Stichting Fonds voor Verpleegkundigen.

Geschiedenis van het archief en verantwoording van de inventarisatie

Het archief van de Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters werd in 1997 geschonken aan het Stadsarchief Amsterdam en heeft een omvang van ca. 1 meter. Het bevat notulen, jaarverslagen en correspondentie van zowel de Stichting Erefonds voor Oud-Verpleegsters, de Stichting Werkcomité en de Stichting Rust en Vacantiehuis van de Nederlandsche Bond voor Ziekenverpleging.

Archiefvormer

Stichting erefonds voor oud-verpleegsters
© Stadsarchief
Disclaimer / Colofon
<

Gegevens over mogelijk nog levende personen mogen alleen worden gebruikt voor historisch (waaronder genealogisch), wetenschappelijk of statistisch onderzoek.

Door het aanklikken van onderstaande button verklaart u zich te houden aan het Reglement voor raadpleging en gebruik van het Stadsarchief.